Woensdag 9 augustus Tofino

Voor het eerst sinds dagen mogen we weer uitslapen, wat een feest. Na de flinke regen van gisteren kijken we bij het wakker worden even angstvallig uit het raam van de camper. Gelukkig het ziet er mooi uit en het weer gaat vast goed komen vandaag. Met de mensen die de Highway 4 moeten nemen komt het niet goed vandaag. Zoals ik al eerder schreef is deze weg (de enige naar Tofino) maar zeer beperkt open vanwege herstelwerkzaamheden naar aanleiding van de enorme bosbranden in het voorjaar. We lezen op de drivebc.ca (de site die we in de gaten houden nu wij hier ook mee te maken hebben) dat vandaag de weg volledig afgesloten is voor al het verkeer wat zowel uit het westen als uit het oosten komt. Dit heeft te maken met de flinke regen van gisteren en daarmee het risico voor vallende rotsen. Vreselijk voor alle mensen die al stonden te wachten. die moeten hun planning ter plekke wijzigen, want Tofino is dus niet bereikbaar vandaag. En andersom: Tofino is vandaag niet te verlaten.

Wij hebben het geluk al in Tofino te zijn en gezien het mooie weer maken we plannen voor vandaag. Eerst gaan we het stadje zelf in om even lekker rond te slenteren. Daarna besluiten we naar Maeres Island te gaan. Hier zijn we 9 jaar geleden al een keer eerder geweest en heeft toen veel indruk op ons gemaakt. Maeres Island heeft een authentiek regenwoud met fantastische kleuren.

Het eiland staat vol met enorme dikke en hoge cedarbomen van wel 1500 jaar oud. Het is net zo sprookachtig als het bos in Telegraph Cove maar dan nog groter en indrukwekkender. We bellen de watertaxi om ons over te zetten. Het  is ongeveer 20 minuten varen en Vanci (de schipper), vertelt vol enthousiasme veel anekdotes van toeristen die ook naar dit  eiland zijn geweest. We maken een trail van 2,5 uur. Na de boardwalk gaat de trail over op een wegwijzer via blauwe strikjes in de bomen. Elk strikje is een feest want dan weet je dat je goed zit. Door de regen was het best modderig dus uitkijken geblazen. Halverwege blijf ik met mijn veter achter een boomstronk hangen en kukkel ik voorover. Deuk in mijn ego, lekker onder de modder en mijn 60+ wandelstok die vervolgens voor de tweede keer deze week door midden breekt.  Een stok is echt nodig hier want je moet veel klauteren en klimmen, dus maar een dikke tak genomen om de trail verder zonder brokstukken te lopen. Daarna de watertaxi weer opgeroepen en deze kwam ons weer keurig oppikken. 

Terug in Tofino nog even verse zalm gekocht voor op de barbecue vanavond. Manlief is dan helemaal in zijn element. En ik ook blij want mijn bijdrage aan het avondmaal is alleen een voorverpakte salade uit de koelkast kiezen en openmaken.