Donderdag 10 augustus Tofino

Vandaag onze laatste dag alweer in Tofino, Na een trage (luie) opstart vanmorgen koppelen we eind van de ochtend de camper af en rijden we naar Pacific Rim National Park om daar de Rainforest trail te gaan lopen. Hoe dichterbij we kwamen hoe meer campers we driftig zagen zoeken naar een parkeerplaats. Ook ons lukte het niet om een geschikte plaats te vinden en op de parkeerplaats waar de trail start mochten we met onze RV niet staan. Na wat heen en weer rijden (lees zoeken) zijn we het zat. We gaan over op plan B, we brengen de camper terug naar de camping en gaan vanaf daar helemaal langs zee naar Tofino lopen en haken dan halverwege in op de Tonquin trail die ook mooi schijnt te zijn. Terug op de camping nog even langs de receptie of de route die we bedacht hebben ook mogelijk is.  

Normaal gesproken wel mevrouw maar er zijn nu grote werkzaamheden waardoor de trail niet gestart kan worden vanaf het strand.  Je moet langs de Highway lopen naar Tofino en daar vanuit het centrum kan je dan alsnog de Tonquin trail gaan lopen. Nou, langs de Highway lopen naar Tofina, daar hebben we dus geen zin in, over op plan C. We gaan met de shuttle naar Tofino en starten dan rechtstreeks vanaf daar de Tonquin trail, wat volgens die aardige meneer van de receptie mogelijk was. Nou je voelt hem waarschijnlijk al aankomen, aangekomen bij de start lopen we tegen een groot hek aan met een  bord  trail closed. Inmiddels ben ik er helemaal klaar mee en stel voor om lekker te gaan lunchen in het centrum (lijkt plan D). ook dit blijkt niet gemakkelijk te zijn, veel restaurants zitten vol. We kunnen wel op een lijst (wachttijd 45 min), dan bellen ze je... Nou wat denk je zelf.. 

We besluiten het centrum te verlaten (ik hoor inmiddels plan E) en langs de haven ons geluk te beproeven.. En ja... we belanden in een indiaas restaurant, en daar hebben we echt heerlijk op het terras buiten gegeten. Daarna nog wat door het stadje geslenterd. 

          We komen langs een weg die een hele slinger  met schoenen heeft. Het lijkt een beetje op het slotjes ritueel aan de bruggen in Parijs. We hebben alleen werkelijk geen idee waarom ze hier schoenen over een lijn gooien. Volgens Peter zou ik overigens in mijn eentje een hele straat kunnen voorzien, vanwege mijn schoenentik maar dat terzijde. 

Aan het einde van de dag  nog een heerlijke strandwandeling gemaakt, want we zitten direct aan zee. 

      

Zo zie je maar, soms loopt een dag niet zoals je bedacht had. Maar het was  ondanks alle mislukte plannen ( op plan E na) een heerlijke dag. Morgen weer héééél vroeg op, we reizen door naar Victoria. Dit is 320 km rijden en we moeten over de inmiddels "beruchte" Highway 4 die gelukkig wel weer beperkt open is. Dat betekent voor 09.00 voorbij het knelpunt zijn want daarna gaat de weg weer voor al het verkeer dicht.